Portraits...


Dusza krzyczy z emocji. Usta milczą obojętnie.

Cholerna sepia... Parę dni temu znalazłam w moim aparacie funkcję szarych zdjęć! Boziu, tyle czasu ile się tego oszukałam. Ogólnie to tak bardzo nie chce wracać do szkoły... Jedynie czym się pocieszam to to, że za trzy tygodnie studniówka. Już nie mogę się doczekać kiedy pojadę do fryzjera, umaluję się i założę moją piękną sukienkę. Ale to daleka przyszłość... Przede mną leży 10 matur do rozwiązania a mi tak bardzo się do tego pali, że nawet jak o nich pomyślę to mi się robi niedobrze. Tak bardzo chcę już wrócić z angielskiego i wtulić się w Twoje ramiona. Tak bardzo pragnę spojrzeć w Twoje oczy i wyszeptać, że Cię kocham z całego serca. Tak bardzo pragnę poczuć Twoje usta na moim ciele. Pragnę wykrzyczeć całemu światu, że jesteś dla mnie wszystkim! Tylko przy Tobie czuję się bezpieczna i powinieneś wiedzieć ile dla mnie znaczysz... Dlaczego ten czas musi tak szybko płynąć? Dlaczego ważne dla nas chwile, które dają nam najwięcej szczęścia odchodzą tak szybko? Życie toczy się dalej, a ja na zawsze pozostanę przy Twoim boku. 

Udostępnij ten post

Brak komentarzy

Prześlij komentarz